-Ayşe Cemre Selek 11A P3

 Yapay Zekâ Çağında İnsan Olmak

Daha önceki dönemlerde de büyük gelişmeler oldu ama bence bugün, artık yapay zekâ

ile birlikte insan ilk defa kendi zihnine rakip olabilecek bir şeyle karşı karşıya kalmıştır.

Bence yapay zekânın hazırladığı gelecek, sadece teknolojik bir değişim değil, aynı

zamanda varoluşsal bir sorgulamadır. Çünkü mesele sadece makinelerin ne yapabildiği

değil, insanın neyi farklı yaptığıdır. Günümüzde yapay zeka neredeyse her şeyi

yapabiliyor ama biz insanları ayıran, özel kılan şey bence insanın kusurlarında gizlidir.

Yapay zekâ hatasız olmaya yaklaşırken, insan hatalarıyla öğrenir. Yapay zekâ verilerle

düşünürken, insan duygularla anlam kurar. Bu yüzden bence gelecekte en değerli şey,

kusursuzluk değil; hayal gücü, empati ve özgün düşünme yeteneği olacaktır. Örneğin

istediğiniz bir resmi yapay zekaya anlatırsanız size kusursuz bir resim ortaya koyacaktır

ama bence ressamların kusurları olan özgün resimleri gözümüze daha hitap eder ve

daha çok duygu hissettirir. Bazen hatalar bile güzel görünebilir. Bu yüzden özellikle sanat

dalında yapay zekanın insanın yerini tutamayacağını düşünüyorum.

Ancak bence bu gelecek tamamen umut verici de değildir. Yapay zekâ, insanın

sorumluluklarını azaltırken aynı zamanda düşünme yükünü de gittikçe elinden alıyor. Bu

devam ederse ve eğer insanlar sorgulamayı bırakırsa, sadece verilen bilgileri kabul eden

varlıklara dönüşebilir. Bu da bence insanı özgür bir birey olmaktan çıkarıp, yönlendirilen

bir varlık haline getirir. Bu noktada asıl tehlikenin, makinelerin güçlenmesi değil;

insanların düşünmeyi bırakması olduğunu düşünüyorum. Yani yine bu düzene teslim

olup olmamak bize bağlı olacaktır.

Ben bu geleceğe hazırlanırken, sadece bilgi edinmenin yeterli olmadığını düşünüyorum.

Bence asıl önemli olan, bilgiyi nasıl kullandığımız. Bu yüzden kendimi geliştirirken

sadece ezberlemek yerine anlamaya, kabul etmek yerine sorgulamaya odaklanıyorum.

Çünkü bence yapay zekâ birçok şeyi bizden daha hızlı yapabilir, ama neden yaptığımızı

sorgulamak hâlâ insana aittir.

Yapay zekayı ben de herkes gibi kullanıyorum ama bunu abartmıyorum. Fikrim olmayan

bir konuda bilgi edinmek, ilham almak için veya fikirlerimi düzenlemek, fikirlerimin

objektif bir bakış açısından nasıl görüldüğünü anlamak için kullanıyorum. Yani yine

fikirlerimi ben düşünüp karar veriyorum ve kararlarımı kendim alıyorum ama fikirlerimi

geliştirmek farklı boyutlar kazandırmakta yapay zekanın yardımcı olduğunu

düşünüyorum. Bence bu gayet işe yarar bir kullanım alanı ve bu şekilde kullanmakta

sakınca görmüyorum. Değişime direnmek yerine, onu kullanarak kendimi geliştirmek

benim için daha doğru bir yaklaşımdır. Yapay zekâdan korkmak yerine onu anlamaya

doğru ve dozunda kullanmaya çalışmak, bence bu gelecekte güçlü kalmanın en önemli

yolu. Çünkü bana göre bilinmeyen şey korkutucudur, ama anlaşılan şey kontrol edilebilir

Sonuç olarak bence yapay zekâ bana hazır bir gelecek sunmuyor; aksine beni seçim

yapmaya zorluyor. Ya bu teknolojinin yön verdiği pasif bir birey olacağım ya da onu

anlayan, sorgulayan ve yönlendiren bir insan olacağım. Ben bence ikinci yolu seçmek

istiyorum. Çünkü bence gelecekte asıl farkı yaratacak olan şey, yapay zekâya sahip

olmak değil, insan kalabilmektir.

Ayşe Cemre Selek

11/A

1439